Achtergrondinformatie Hoofdpijn

Maar weinig mensen kunnen zeggen dat ze nog nooit hoofdpijn hebben gehad, maar meestal verdwijnt het weer. Dat gaat vanzelf, na een nacht slapen,  of door gebruik van eenvoudige pijnstillers. Bij sommige mensen keert de pijn echter regelmatig terug en/of is deze zeer ernstig. Het kan gepaard gaan met bijverschijnselen zoals misselijkheid,  geluids- en lichtgevoeligheid. Er wordt  onderscheid gemaakt tussen primaire en secundaire hoofdpijn.

Secundaire hoofdpijn is het gevolg van een andere aandoening, zoals een ontsteking, of griep. Problemen van bloedvaten in het hoofd of een tumor kunnen ook hoofdpijn veroorzaken, maar zijn gelukkig zeldzaam. De therapie van secundaire hoofdpijn bestaat uit de behandeling van de gevonden oorzaak.

Primaire hoofdpijn (zonder aantoonbare oorzaak) komt veel vaker voor.  Alle vormen van migraine, spanningshoofdpijn en clusterhoofdpijn worden tot deze groep gerekend. Dit is waarschijnlijk voor een groot deel onterecht ( zie verder).  De gebruikelijke behandeling bestaat slechts uit medicijnen, die de symptomen bestrijden of moeten helpen een volgende aanval te voorkomen. Een echte genezing treedt zo zelden op.

Waar ontstaat hoofdpijn?

Hoofdpijn ontstaat vanuit een gebied in de hersenstam, een hoofdpijnkern, de zogenaamde trigemino-cervicale  nucleus  ofwel TCN. Op deze hersenstamkern werken zowel dempende invloeden als stimulerende invloeden. Prikkels uit structuren in het hoofd zoals bloedvaten, bijholtes, tanden, oren en gezicht komen samen in deze kern, stijgen op en belanden via een andere hersenkern (thalamus) op de hersenschors. Normaal zullen prikkels zoals een geringe bloedvatvernauwing of -verwijding in het hoofd, fel licht, een hard geluid, een lichte bloeddrukverandering of normale druk op een tand geen hoofdpijn veroorzaken. Is er sprake van een  overgevoelige kern, dan zullen deze prikkels op vergrote wijze worden doorgegeven, door de hersenen  opgevat als gevaarlijk en zo hoofdpijn veroorzaken.

De nek, zelden een oorzaak?

Het wordt niet meer ontkend, dat ook problemen in de nek hoofdpijn kunnen veroorzaken. Deze hoofdpijn wordt cervicogene hoofdpijn genoemd. De prikkels uit het gebied van de bovenste 3 wervels komen namelijk ook  in de TCN samen. De hersenen kunnen het signaal uit de kern niet goed plaatsen  en zo kan dus in plaats van nekpijn, hoofdpijn ontstaan. Specifieke aanwijzingen van de patiënt zoals dat de hoofdpijn is ontstaan na een ongeval met de nek, wordt opgewekt door een houding of beweging van de nek of altijd begint met pijn in de nek wijzen hierop. Volgens veel artsen en wetenschappers komt deze hoofdpijn slechts weinig voor.

De nek als hoofd(-pijn)-oorzaak!

De Australische hoofdpijnspecialist Dean Watson heeft door succesvolle behandelingen bij talloze hoofdpijnpatiënten vastgesteld, dat de nek veel vaker als tot nu toe werd aangenomen de kern in de hersenstam irriteert en overgevoelig maakt en zo indirect hoofdpijn veroorzaakt.

Zijn vaststelling leidt tot de conclusie dat de als primair geldende hoofdpijnen zoals spanningshoofdpijn, migraine en zelfs clusterhoofdpijn! potentieel een oorzaak in de nek kunnen hebben en in die gevallen dus behandelbaar en te genezen zijn!  Met zijn unieke onderzoek- en behandelmethode van Dean Watson, is dit betrouwbaar vast te stellen (en uit te sluiten).

Veel hoofdpijnpatiënten weten niet dat ze een stoornis in de nek te hebben. Deze kan langzaam of zeer lang geleden zijn ontstaan en hoeft in het dagelijkse leven niet veel pijn of hinder te veroorzaken. Ook met een röntgenfoto of een scan kunnen zulke actieve stoornissen doorgaans niet worden uitgesloten of worden aangetoond. De therapie van Dean Watson bestaat uit het opheffen van de nekstoornissen zodat de uw nek en de TCN weer rustig worden.

Het raadsel Triggers verklaard..

Bij sommige patiënten kunnen harde geluiden, fel licht, bepaalde voedingstoffen of dranken, lichamelijke inspanning, hormoonspiegelverandering zoals menstruatie, stress, en ontspanning, een volgende hoofdpijnaanval uitlokken. Deze schijnbare oorzaken worden triggers genoemd. Sommige triggers hebben een invloed op de bloedvaten in het hoofd. Andere beïnvloeden waarschijnlijk door chemische prikkeling de pijngevoeligheid van de kern in de hersenstam of verminderen de natuurlijk dempende processen. Bij mensen met een geprikkelde en daardoor  overgevoelige kern door stoornissen in de nek  kunnen al deze normale veranderingen hoofdpijn veroorzaken.

Een trigger kan dus worden gezien als een laatste druppel, die een volle emmer doet overlopen, het is niet de belangrijkste oorzaak. Triggers voortdurend vermijden is moeilijk en leidt zelden tot genezing. De gevoeligheid en daarmee het aantal triggers neemt in de loop van de tijd soms toe. Bij veel patiënten is de gevoeligheid zo hoog, dat ook uiteindelijk ook zonder duidelijke trigger telkens weer hoofdpijn ontstaat of de hoofdpijn continu aanwezig is.

De gebruikelijke therapie: medicamenten.

Als therapie tegen hoofdpijn worden vaak medicijnen gebruikt. Voor de ontwikkeling van nieuwe medicijnen, die de symptomen onderdrukken wordt door de farmaceutische industrie veel geld geïnvesteerd. Dit is logisch, aangezien deze therapievorm de oorzaak niet zal wegnemen en de wereldwijd talloze patiënten deze dus vaak en langdurig zullen moeten innemen. Dit betekent dat hier zeer veel geld te verdienen valt.

Indien de vrij te kopen pijnmedicatie voor hoofdpijn niet (meer) voldoende helpt, kunnen beter werkzame middelen worden voorgeschreven. In het verleden zijn speciale migrainemedicijnen  ontwikkeld met het oog op hun invloed op de bloedvaten in de hersenen. Men had ontdekt dat de pijn bij migraine gepaard gaat met een vaatverwijding, die optreedt na een vaatvernauwing. Triptanen voorkomen deze vaatverwijding. Later is echter vast komen te staan, dat de vaatreactie slechts een gevolg was van de migraine en niet de oorzaak en dat triptanen zo goed werken, omdat ze een sterk dempend effect hebben op de hoofdpijnkern in de hersenstam. Ze werken daarom ook bij andere hoofdpijnen. Bij migraine moet men dit medicijn bij het optreden van de eerste verschijnselen of bij een aura innemen, anders is de pijnprikkel al te ver opgestegen en is werking niet meer voldoende. Geadviseerd wordt niet meer als 10 doses per maand nemen, omdat bij meer gebruik over langere tijd deze middelen ook afhankelijk kunnen maken en juist hoofdpijn kunnen veroorzaken. Als de hoofdpijn te frequent optreedt, wordt dit soms gecombineerd met dagelijkse medicijnen die een groot deel van de aanvallen moeten voorkomen.

Indien de hoofdpijn een oorzaak in de nek heeft en de toestand van de nek in de loop van de tijd verergert, kan de prikkeling toenemen en moeten er steeds weer andere en vaak zwaardere medicijnen worden genomen om de hoofdpijn te onderdrukken.

Voor onderzoek naar de (door mij geleerde)  therapie van Dean Watson is niet veel interesse, ook is er niet veel geld beschikbaar. Internationaal wordt nu weliswaar niet meer ontkend, dat hoofdpijn een oorzaak in de nek kan hebben (zgn. cervicogene hoofdpijn) maar door onbekendheid met de methode of ontkenning van de werking ervan, wordt dit helaas nog steeds gezien als een aparte en relatief weinig voorkomende  vorm. Het is Dean Watsons’ missie om zoveel mogelijk zijn methode over de wereld bekend te maken en te onderwijzen, om zo zoveel mogelijk patiënten te helpen. Iedere hoofdpijnpatiënt verdient een gedegen nekonderzoek, zo vindt hij.